Δύο πολύ σημαντικές πρόσφατες απώλειες θρηνεί ο κόσμος της επιστήμης της μουσικολογίας. Αυτές των Δημητρίου Γιάννου και Κωνσταντίνου Φλώρου.
Ο Δημήτριος Γιάννου υπήρξε θεμελιωτής του πρώτου Τμήματος Μουσικών Σπουδών στην Ελλάδα στο ΑΠΘ. Οι φοιτητές του τον θυμούνται ως αυστηρό αλλά και υποστηρικτικό, απαιτητικό αλλά και ακριβοδίκαιο. Αφοσιωμένος στην επιστήμη του, διακρινόταν για τον στιβαρό και ακριβή επιστημονικό λόγο, ενώ παράλληλα επεδείκνυε χαρακτηριστικό σεβασμό προς κάθε φοιτητή ως μελλοντικό συνάδελφο, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην καλλιέργεια της προσωπικότητάς τους.
Ο Κωνσταντίνος Φλώρος, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, διακρίθηκε σε διεθνές επίπεδο για τις πρωτότυπες μελέτες του και τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της επιστημονικής του προσέγγισης. Ο σπάνιος συνδυασμός σπουδών σε σύνθεση, διεύθυνση ορχήστρας, νομική, μουσικολογία, φιλοσοφία και ψυχολογία, του πρόσφερε τη βάση για εξίσου σπάνιες διεπιστημονικές προσεγγίσεις στο ερευνητικό του έργο. Εκκινώντας από την βαθιά του πίστη στην ανθρωπιστική διάσταση της μουσικής, ανέπτυξε μια σημασιολογική-ερμηνευτική μεθοδολογία που ανανεώνει την επιστημονική έρευνα, ενώ ταυτόχρονα διαθέτει μια αμεσότητα που προσεγγίζει και τον μέσο αναγνώστη.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την εκδημία τους. Η βεβαιότητα ότι το πνευματικό τους έργο θα παραμείνει πολύτιμη παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές, αμβλύνει το συναίσθημα της λύπης.