dmpoukouv

Εικόνα dmpoukouv
Ονοματεπώνυμο: 
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ
φωτογραφία μέλους: 
Σύντομο βιογραφικό: 

Έλληνας συνθέτης (*1979). Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών.

Σπουδές: Πτυχίο από το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών (με βαθμό «Άριστα»). Μεταπτυχιακό από το πανεπιστήμιο Paris 8 του Παρισιού (με βαθμό «Λίαν Καλώς»). Πτυχία Αρμονίας, Αντίστιξης και Φούγκας (όλα με βαθμό «Άριστα παμψηφεί»). Δίπλωμα πιάνου (με βαθμό «Άριστα παμψηφεί και πρώτο βραβείο»).

Έχει γράψει μουσική για τον κινηματογράφο, για σύγχρονο χορό, σκηνική μουσική, τραγούδια, κ.α. (βλ. αναλυτικά στον κατάλογο έργων).

Έργα του (συμπεριλαμβανομένης μιας συνεργασίας με τον Αμερικανό συνθέτη Steve Reich) έχουν παιχτεί στις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Λιθουανία κ.α. Το έργο του Chemins fermés που παίχτηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών κέρδισε βραβείο στο διαγωνισμό Workshops – Εργαστήρια νέων Ελλήνων συνθετών.

Στο χώρο της δημοφιλούς μουσικής έχει μελοποιήσει στίχο και ποίηση (Οδυσσέα Ελύτη, Κ.Π. Καβάφη, Τάκη Δόξα κ.α.). Κέρδισε στο διαγωνισμό 4η ακρόαση της εταιρίας Μικρή Άρκτος (2013).

Έχει κυκλοφορήσει δύο CD με αυτοσχεδιασμούς για πιάνο σόλο (Αγγλικοί κήποι, 2011, Aspects of love, 2018). Έχει λάβει θερμές κριτικές από καταξιωμένους μουσικούς, όπως ο Νορβηγός Ketil Bjørnstad.

Βιογραφικό: 
Εργογραφία : 
Κινηματογραφική μουσική: - πιαννο (ο τίτλος είναι επίτηδες γραμμένος έτσι, 2010), μικρού μήκους, σκην. Γιώργος Ευθυμίου. - Η γάτα και το καναρίνι (2014), μουσική για τη βουβή ταινία του 1923, σκην. Paul Leni. Μουσική για χορό: - Ως το τέλος (2014), πρωτότυπη μουσική για την παράσταση χοροθέατρου της ομάδας Παλμός (πρόην Υλήεσσα). - Dark Places (2016), μουσική για την παράσταση χοροθέατρου της ομάδας Παλμός. Σκηνική μουσική: - Οδυσσεβάχ (Ξένιας Καλογεροπούλου, 2000). - Ο κλέφτης των αστεριών (Ζωής Βαλάση, 2001). - Βατραχομυομαχία (Ομήρου / Χάρη Σακελλαρίου, 2002). - Η τελευταία μαύρη γάτα (Ευγένιου Τριβιζά, 2003). - Δεν είμ’ εγώ (Γρηγόριου Ξενόπουλου, 2004). - Μόμο (Μίχαελ Έντε, 2004). - Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, 2005/2014). - Το τσίρκο (Έφης Λάζου, 2005). - Αφιέρωμα στους Γάλλους υπαρξιστές φιλόσοφους (2014). - Fairy Fails (Νίκου Μίχου / Κατερίνας Ζουπάνου, 2016). - American Dream: Μονόπρακτα του Τένεσι Ουίλιαμς (2016, Προς κατεδάφισιν / Χαιρετισμούς απ’ τη Βέρθα / Μίλα μου σαν τη βροχή κι άσε με ν’ ακούω... / Μην κλαις μωρό του Ρούνυ). - Κέικ (Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, 2017). - Ψέμα στο ψέμα (Άντονι Νίλσον, 2017). - Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται (Ρομπέρ Τομά, 2019). Ορχήστρα: - Γίνομαι εσύ (2016), για ορχήστρα εγχόρδων, τσελέστα και πιάνο (από το Dark Places, βλ. Μουσική για χορό). - Ψέμα στο ψέμα (2017), δύο κομμάτια για ορχήστρα (βλ. Σκηνική μουσική). Μουσική δωματίου: - Φαντασία σε ένα θέμα του Steve Reich (1999), για πιάνο 6 χέρια. - Chemins fermés (2003), για τέσσερα βιολιά, τσέλο και κοντραμπάσο. - Δεν είμ’ εγώ (2004), σουίτα για μαντολίνο και πιάνο (βλ. Σκηνική μουσική). - πιαννο (2010), τρία κομμάτια για βιολί ή βιόλα, κλαρινέτο και πιάνο (βλ. Κινηματογραφική μουσική). - Ηλιαχτίδες (2012), για βιολί ή βιόλα, κλαρινέτο και πιάνο. - Etude (2013), για άλτο φλάουτο, κλαρινέτο, βιολί και κοντραμπάσο. Σόλο (για πιάνο, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά): - Δεν είμ’ εγώ (2004), δύο κομμάτια για πιάνο (βλ. Σκηνική μουσική). - πιαννο (2010), τρία κομμάτια για πιάνο (βλ. Κινηματογραφική μουσική). - Στη Μαίρη (2011). - Χρώματα (2014, από το Ως το τέλος, βλ. Μουσική για χορό). - Αφιέρωμα στους Γάλλους υπαρξιστές φιλόσοφους (2014), δύο κομμάτια για πιάνο (βλ. Σκηνική μουσική). - Εισαγωγή, από το Fairy Fails (2016, βλ. Σκηνική μουσική). - Προς κατεδάφισιν (2016), για άρπα ή πιάνο (από το American Dream, βλ. Σκηνική μουσική). - Γίνομαι εσύ (2016, από το Dark Places, βλ. Μουσική για χορό). - Το ράφι (2016, από το Dark Places, βλ. Μουσική για χορό). Τραγούδι (για φωνή και πιάνο, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά): - Σιγή της θάλασσας (Γιάννη Κουτσοχέρα, 1996/1999). - To Zante (Edgar Allan Poe, 2001/2012). - Μοναξιά δεν υπάρχει (Νικηφόρου Βρεττάκου, 2001). Επίσης για φωνή και κουαρτέτο εγχόρδων (2001/2012). - Βραδυνό τραγούδι (Βασίλη Ρώτα, 2002-2004), κύκλος τραγουδιών. Επίσης για φωνή και άρπα (2002/2012). - Το χέρι (Νίκου Εγγονόπουλου, 2003/2004), για τενόρο, βιολί και βιόλα. - Ο άνεμος (Ελένης Δημάκου, 2006/2012). - Notturno (Ούγου Φώσκολου, 2012). - Τάκης Λιούμης (Νικηφόρου Βρεττάκου, 2012). Για περισσότερα στοιχεία βλ. την προσωπική σελίδα του συνθέτη: boukouvalas-gr.weebly.com